Blijft kredietmanagement kampen met imagoprobleem?

1 December 2019
Tekst
Tom Vantyghem
Blijft kredietmanagement kampen met imagoprobleem?

Wie inzet op een volwaardig uitgebouwd kredietmanagement, zal de vruchten plukken, maar dat inzicht moet soms nog verworven worden.

Vele jaren geleden werd het plan opgevat om kredietmanagers als ‘leden’ te laten aansluiten bij een netwerk van CFO's, waaraan ook financiële controllers zouden deelnemen. Een mooi plan: een pan-financieel netwerk, met veel uitwisseling van kennis en ervaringen. Na enkele verkennende gesprekken tussen de verschillende netwerken, bleek het budget al snel een struikelblok. Deelnemen mocht wat kosten, want de beoogde sprekers en activiteiten zouden duur zijn. Een onhaalbare kaart voor kredietmanagers, zo bleek. Ook op het vlak van beslissingsvrijheid binnen het bedrijf bleek de hindernis te groot. Een aanwezige CFO opperde zelfs: "Het zijn wij toch die finaal alle beslissingen nemen”. Kredietmanagers namen schijnbaar geen beslissingen...? Beide partijen zijn dan maar hun eigen weg gegaan.

Het kredietmanagement worstelde toen met zijn autoriteit binnen de organisatie. Emancipatie was een belangrijk streefdoel. Er werden binnen het netwerk veel inspanningen geleverd om hieraan te verhelpen. Modern kredietmanagement moet zijn vleugels uitslaan. Het moet het belangrijke cash collection koppelen aan het zeer uitdagende kredietrisicobeheer. En vooral: kredietmanagement moet beseffen dat het niet langer aan de zijlijn staat, als zoveelste van vele aandachtspunten, maar dat het als hoogprofessionele 'middenveldspeler' zeer belangrijk is voor de belangen van de organisatie.

Is er ondertussen veel veranderd? We mogen het hopen, er zijn hier en daar wel tekenen van. Maar het blijft een moeilijk gegeven. Veel providers in het vakgebied kredietmanagement nemen spontaan contact op met de CFO. Externe adviseurs gaan ervan uit dat de kredietfunctie aan cash collection doet, 'meer zal er wel niet zijn'. Kredietverantwoordelijken mobiliseren op diverse events blijft een zware opdracht. Gepubliceerde loonschalen wijzen op lagere kwalificaties. Kredietrisico 'onder eigen beheer' blijft heel vaak totaal onbekend terrein voor veel eindverantwoordelijken.

Heel recent kwam het netwerk tot een onthutsende conclusie. Een zeer belangrijke provider van IT-diensten aan de bedrijfswereld heeft zijn programma grondig geactualiseerd. Het luik kredietmanagement liet voordien te wensen over, zo viel te horen, maar er was toch iets mee aan te vangen. De verwachtingen waren dan ook groot en kredietverantwoordelijken keken uit naar nieuwe, professionele mogelijkheden. Daar blijkt nu geen sprake van te zijn. Na grondig nazicht rest alleen de ontgoocheling. Dit is erger dan een gemiste kans, want de aanwezige, goed bruikbare tools, zijn nu zelfs afgebouwd.

Blijkbaar dringt het belang van hoogstaand en professioneel kredietmanagement niet door bij ontwikkelaars, vooral wat betreft het tweede luik van het vak: risicobeheer. Wie zouden daar fungeren als adviseurs of testbedrijven? Zouden daar wel hoogprofessionele kredietafdelingen bij zijn? Merkten de ontwikkelaars dat een aantal subfunctionaliteiten te weinig gebruikt werden en zijn ze daarom niet weerhouden in de upgrade? Dat is dan veelzeggend voor het huidige niveau.

Misschien moeten we besluiten dat er nog een lange weg te gaan is. Kredietmanagement kan op sterk verschillend niveau uitgevoerd en toegepast worden, met eveneens grote verschillen in kosten en baten. Wie inzet op een volwaardig uitgebouwd kredietmanagement, zal de vruchten plukken, maar dat inzicht moet soms nog verworven worden.