De grote podiumdroom

In 2018 ruilde ​Hanna Van Ongevalle The Pharmacy in voor haar eigen avontuur met Tipsy Cake, waar ze cocktailbelevingen op maat creëerde voor events in binnen- en buitenland. Toen COVID de eventsector had stilgelegd, schakelde ze noodgedwongen over op cocktailboxen en botste ze op de mentale en financiële impact van langdurige onzekerheid. Het begon haar zoektocht naar stabiliteit waar de nodige ruimte voor creativiteit aanwezig bleef.

Met Tipsy Cake bewandelde je zelf het ondernemerspad. De appel en de boom…

“Ik heb enorm veel geleerd door met mijn familie samen te werken, maar ik voelde dat ik ook mijn eigen pad wilde verkennen. Vanuit The Pharmacy kregen we steeds vaker de vraag of we op locatie konden werken en cocktailmenu’s konden ontwikkelen voor events. Dat deed ik enorm graag en daarom besloot ik in 2018 om te stoppen in The Pharmacy en Tipsy Cake op te richten.

Met Tipsy Cake werkte ik zowel in binnen- als buitenland op uiteenlopende events en mocht ik cocktails maken voor diverse profielen. Al ging het voor mij nooit om de grootte en grandeur van het evenement, de ervaring en beleving stonden voor mij centraal.

Dankzij de jaren in The Pharmacy had ik een netwerk van vaste leveranciers en partners. Ik heb mezelf nooit echt moeten verkopen.”

Met Tipsy Cake leek je echt jouw droom gevonden te hebben. Tot 2020 alles stillegde.

“2020 begon eigenlijk heel sterk. Er stonden grote evenementen gepland en het leek een topjaar te worden. En dan kwam COVID. Van de ene dag op de andere werd alles geannuleerd. Eind maart zijn we gestart met het uitbrengen van cocktailboxen onder de naam Cocktail Maison. Aanvankelijk dacht ik: dit doen we er even tijdelijk bij. Maar hoe langer de lockdown duurde, hoe duidelijker het werd dat dit geen tussenoplossing was, maar pure noodzaak.

De rest van 2020 heb ik heel verdoofd meegemaakt. Bezig blijven was de enige manier om niet kopje-onder te gaan. Financieel maakte ik me in het begin nog niet overdreven veel zorgen. Als freelancer in mijn sector waren er altijd drukke en minder drukke momenten. Het was pas toen de lockdown bleef duren en het grootste deel van mijn inkomsten wegvielen, dat ik toch even moest slikken. Ik was te trots om hulp te vragen, begin 2023 stond het water me aan de lippen en drong tot me door wat er de afgelopen drie jaar gebeurd was. “Wat heb ik fout gedaan?”, vroeg ik me af. Ik heb altijd hard gewerkt, ben trouw gebleven aan mezelf, heb mijn prijzen niet verlaagd in moeilijke jaren en heb nooit gewerkt met producten waar ik niet honderd procent achter stond. Daar was ik trots op. Maar tegelijk besefte ik: pride costs more than it pays.”

Wat is er volgens jou fundamenteel veranderd in de eventsector?

“Er zijn minder evenementen en marketingbudgetten zijn gedaald. Waar vroeger de naam van de dj, de bartender én de chef belangrijk was, focussen bedrijven zich vandaag vaak op één grote naam. 2023 werd zo een kanteljaar waarin ik me heb afgevraagd of er op lange termijn nog een toekomst was voor mijn job.

Na dat moeilijke jaar had ik echt nood om even uit de ratrace te stappen. Ik heb enkele maanden bewust tijd genomen voor mezelf. Meer wandelen, beginnen mediteren, opleidingen volgen. Het was nodig om opnieuw helder te krijgen wie ik ben, wat ik wil doen en vooral hoe ik dat wil doen.

Gelukkig kwam in die periode ook het Corinthia Grand Hotel Astoria in Brussel op mijn pad. Het was mijn houvast. Niet alleen voor financiële stabiliteit, maar vooral om opnieuw te creëren. Net zoals ik op school de theater- en danslessen nodig had om me te focussen op algemene vakken, is Under The Stairs nu mijn creatief project dat de deur opent om me ook te richten op ondernemen.”

En zo kwam Under The Stairs er, je eigen barconcept binnen een groot hotel. Wat heeft dat jou geleerd?

“Voor het eerst werk ik binnen een duidelijk corporate kader. Vroeger zag ik dat als een beperking. Nu zie ik het als een enorme meerwaarde. Creativiteit zonder grenzen kan gevaarlijk zijn. The sky is the limit voor mij. Ik ga heel ver om ideeën te realiseren. Maar zonder duidelijk budget, zonder afspraken, zonder structuur wordt het chaos, ook financieel. Vandaag stel ik bewust kaders voor mezelf. Dat maakt creativiteit niet kleiner, maar gerichter.”

Storytelling en hospitality staan centraal in alles wat je doet. Waar komt die fascinatie vandaan?

“Dat is een combinatie van mijn artistieke achtergrond en mijn ervaring in mode en horeca. In mode leer je heel snel dat mensen niet alleen een product kopen, maar een gevoel, een verhaal. In hospitality is dat exact hetzelfde. Mensen komen niet alleen iets drinken, ze komen een moment beleven. Dat moment kan klein zijn of groots, maar het moet juist aanvoelen. Ik ben ervan overtuigd dat storytelling de bartender onderscheidt. Iedereen kan met de juiste opleiding cocktails maken. Het is het verhaal erachter dat het echt tot een beleving maakt.

Die focus vertaalt zich ook in mijn menu’s. Het moet grandeur uitstralen en mensen meenemen in een verhaal. Om dat te bereiken laat ik me vaak inspireren door kunst, mode en verhalen. Mijn huidige menu heet Love Letters en is geïnspireerd op veel meer dan romantische liefde. Het gaat over een brief aan je beste vriend, aan jezelf als kind, of een sticky note aan je partner. Mijn volgende menu zal Bloom where you’re planted worden, waarin ik terugga naar mijn roots en de roots van mijn team.”

Hoe kijk je naar trends binnen de cocktailwereld?

“Trends zijn er altijd, ook in cocktails. Vroeger ging ik daar heel hard in mee, vandaag ben ik selectiever. Ik heb ontdekt dat het cliënteel van een cocktailbar net zoals in een restaurant met een duidelijk doel komt. Als je zin hebt in Italiaans eten, ga je naar een Italiaan. Als je fine dining wil, zoek je een gastronomisch restaurant. Elke bartender heeft zijn eigen stijl en fascinatie en daar moet je jouw cocktailbar op bouwen, niet op trends.

Mijn fascinatie? Verhalen. Mijn broer is gefascineerd door smaken, mijn papa door nieuwe producten. Ik ben gefascineerd door storytelling. Ik maak graag lekkere drankjes die een breed publiek kunnen bekoren. Voor mij draait het meer om hospitality dan om het pure technische aspect van bartending. Dus als er trends komen, zie ik het als inspiratie. Ik ga er niet mijn volledig menu voor aanpassen, maar als de trend binnen mijn menu past, dan spring ik graag mee op de trein.”

Hoe kijk je aan tegen trends zoals non-alcoholische drinks?

“Ik ben heel vroeg op de mocktailtrend gesprongen en daar ben ik blij om. Het past bovendien ook volledig binnen mijn visie: iedereen laten deelnemen aan de beleving. Wat veel mensen bovendien niet weten over mocktails, is dat er vaak meer vakmanschap bij komt kijken dan bij een cocktail. Als je in een cocktail een goede cognac gebruikt, heb je meteen een sterke basis. Haal je die weg, dan wordt het al een stuk moeilijker om een interessant drankje te creëren. Een aantal jaar geleden was dat een enorme uitdaging, vandaag zijn er gelukkig veel kwalitatieve producten op de markt. Een mocktail van scratch ontwikkelen wordt daardoor een droom.”

Dit is deel 2 van het interview met Hanna Van Ongevalle. Het eerste deel lees je hier: https://fdmagazine.be/economie-duurzaamheid/pride-costs-more-than-it-pays/