AI versnelt de economie - maar volgt ons leiderschap wel?

Brussel liep 37 jaar geleden al voor op Europa. De stad was toen een proeftuin voor nieuwe werkvormen, wat me ertoe bracht IWG daar op te richten. Vandaag doet België dat opnieuw - dit keer in AI.

​Brussel liep 37 jaar geleden al voor op Europa. De stad was toen een proeftuin voor nieuwe werkvormen, wat me ertoe bracht IWG daar op te richten. Vandaag doet België dat opnieuw - dit keer in AI.

België behoort tot de snelste AI‑adopters in Europa. Dat creëert kansen, maar legt tegelijk een ongemakkelijke waarheid bloot: de technologie versnelt sneller dan het leiderschap.

Ook nu staan we weer op een moment van ingrijpende veranderingen. Wat zich aandient met artificiële intelligentie is alleen van een andere orde. AI is niet zomaar een nieuwe tool, het is een katalysator die het tempo van ondernemen fundamenteel versnelt. Volgens recente Eurostat‑cijfers gebruikte in 2025 maar liefst 34,5% van de Belgische ondernemingen AI‑technologieën om hun business te voeren. Ter vergelijking: het Europese gemiddelde blijft steken op 19,95%. België bevindt zich dus in de kopgroep wanneer het gaat om AI‑adoptie op de werkvloer. Voor een kleine open economie is dat geen detail: een hogere adoptiegraad vertaalt zich rechtstreeks in concurrentiekracht.

De vraag is dus al lang niet meer of AI doorbreekt. De vraag is wat deze versnelling betekent voor leiderschap, talent en de manier waarop bedrijven zich organiseren.

Exponentiële verandering vraagt een nieuw denkkader

Om te begrijpen wat er gebeurt, helpt een blik terug. In de jaren zeventig verscheen de eerste commerciële microprocessor. Kort daarna merkte Intel‑oprichter Gordon Moore iets op dat later bekend werd als Moore’s Law: de rekenkracht van chips verdubbelt ongeveer elke twee jaar.

Dat is precies hoe we AI vandaag nog te vaak verkeerd inschatten. We behandelen het als een efficiëntielaagje bovenop bestaande processen, terwijl het in werkelijkheid een fundamentele technologie is die alles erboven versnelt.

AI verandert niet alleen taken. Het verandert de snelheid van business zelf.

Jobs verdwijnen niet – ze verschuiven

Ik merk echter dat veel gesprekken over AI op dit moment worden gedomineerd door angst: verdwijnen banen, worden startersfuncties weggeautomatiseerd? Begrijpelijk, maar historisch gezien betekent het vooral een verschuiving van het type werk.

Zoals bij e-mail, smartphones en het internet verdwijnen sommige rollen, maar ontstaan tegelijk nieuwe activiteiten en industrieën. AI zal werk dus niet doen verdwijnen, maar hertekenen.

Dat betekent wel dat instaprollen veranderen en jong talent bewuster zal moeten nadenken over welke vaardigheden schaars blijven in een AI-wereld.

Jongeren als versnellers van verandering

Tegen jongeren zeg ik dan: AI‑adoptie begint vaak niet top‑down. Sterker nog, in veel bedrijven zijn het juist de jongere medewerkers die experimenteren, toepassingen ontdekken en hun (oudere) collega’s hierin meenemen.

We zien zelfs steeds vaker reverse mentoring: jonge medewerkers die oudere collega’s wegwijs maken in nieuwe tools en workflows. Dat is geen detail, maar een teken dat leren vandaag de dag sneller en horizontaler verloopt dan vroeger.

AI wordt zo zelf een leerpartner. Mensen bouwen vaardigheden op in maanden waar vroeger jaren voor nodig waren. Dat verandert de klassieke carrièreladder. De vraag wordt niet langer: hoeveel ervaring heb je? Maar: hoe snel kan je leren en waarde creëren?

Die nood aan leervermogen geldt niet alleen voor individuen. Ook bedrijven zullen veel actiever moeten investeren in opleiding. Volgens Eurostat investeerde in 2024 slechts een vijfde van de Europese ondernemingen in ICT‑training voor hun medewerkers. België staat met 36,83% op de tweede plaats in Europa. Dat is een sterk signaal - maar in een wereld die exponentieel versnelt, nog altijd niet genoeg.

Leiderschap in tijden van versnelling

Voor bedrijfsleiders ligt de uitdaging niet in AI op zich, maar in de mindset. De grootste rem op AI‑adoptie is vandaag niet technologie, maar leiderschap dat nog te vaak in lineaire patronen denkt. Exponentiële technologie vraagt een andere houding: nieuwsgierigheid, experiment, wendbaarheid. De winnaars zullen niet noodzakelijk de bedrijven zijn met de meeste AI‑tools, maar de organisaties die hun mensen stimuleren om mee te bewegen – en die begrijpen dat productiviteit niet draait om harder werken, maar om slimmer werken.

Wie nu beweegt, wint ruimte

In deze ontwikkeling bevindt België zich wederom in een interessante uitgangspositie. In periodes van exponentiële verandering geldt één constante: wie zich vroeg aanpast, creëert voorsprong.

Vijfendertig jaar geleden voelde ik in Brussel intuïtief aan dat de manier van werken aan het verschuiven was. Vandaag staan we opnieuw op zo’n moment. De vraag is dus niet of AI jobs verandert, maar hoe snel bedrijven hun mensen klaarstomen. Als Belgische bedrijven hun voorsprong willen behouden, moeten CEO’s nu investeren in leervermogen, experiment en AI-geletterdheid op elk niveau. Medewerkers bewegen al mee - nu is het aan de bedrijfsleiders om te volgen.

​Opiniestuk van Mark Dixon.