HRmagazine
18 november 2026
Zoeken
Nieuwsbrief
Word member

​De eerste Amerikaanse topman als investeringsbeslissing voor de CFO

Foto

Olivier Safir, CEO van Pact & Partners

Wanneer een Belgisch bedrijf de Verenigde Staten betreedt, wordt de eerste Amerikaanse topman vaak behandeld als een HR-dossier. In werkelijkheid is die aanstelling meestal de grootste en minst omkeerbare investering in die markt. Kapitaal, locatiekeuze en product krijgen doorgaans een businesscase. De aanwerving van de lokale leider zelden met dezelfde strengheid.

Wat ik keer op keer zie: de CFO die deze aanwerving als een investering leest, voorkomt latere verrassingen die veel duurder uitpakken dan een degelijk voortraject.

Wat een verkeerde keuze werkelijk kost

Begin bij het loon. Volgens het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics verdiende een chief executive in de VS in mei 2024 gemiddeld 262.930 dollar per jaar, een general and operations manager gemiddeld 133.120 dollar. Dat is loon, zonder de meeste bonussen en zonder aandelen. In België verdiende een directeur van een grote onderneming in 2022 volgens Statbel gemiddeld 11.772 euro bruto per maand, of ongeveer 141.000 euro op jaarbasis, dertiende maand en vakantiegeld niet meegerekend. De twee reeksen zijn niet één op één vergelijkbaar, maar de les is duidelijk: wie een Amerikaanse leider zoekt, zit vaak al snel boven het Belgische directieniveau, en dan komen bonus en equity er nog bij.

Dan het rekruteren zelf. Uit de benchmark van SHRM, de Amerikaanse vereniging van HR-professionals, blijkt dat Amerikaanse organisaties gemiddeld 28.329 dollar uitgaven per aangeworven executive, tegenover 4.683 dollar voor een gewone aanwerving (gegevens 2021). Dat bedrag dekt externe honoraria, advertenties, reizen en interne recruitertijd, niet de uren die het eigen management in de selectie steekt.

Het ontslag werkt omgekeerd aan wat een Belgische CFO gewend is. In België legt de wet de opzeggingstermijn vast volgens anciënniteit: 18 weken na vijf jaar dienst, 33 weken na tien jaar. In de Verenigde Staten verplicht de federale arbeidswet (FLSA) geen ontslagvergoeding, zo bevestigt het Amerikaanse ministerie van Arbeid. Wat een vertrekkende topman meekrijgt, staat dus in het contract. Precies daarom onderhandelen sterke kandidaten die clausule vooraf, en wordt de exitkost een keuze die het bedrijf al bij de aanwerving maakt.

En wat kost het om opnieuw te beginnen? Gallup schat de vervanging van leidinggevenden en managers op ongeveer 200 procent van hun jaarsalaris. Ter illustratie: toegepast op het gemiddelde loon van een Amerikaanse general manager is dat ongeveer 266.000 dollar, nog voor vertraging bij klanten, partners en het eigen team meetelt. Reken daarom vooraf niet alleen de cashcompensatie. Neem ook de kans dat het mandaat te smal is, dat het budget te laat komt, of dat beslissingen wekenlang naar België moeten. Die risico's zijn net zo reëel als een te hoge bonus.

Hoe Amerikaanse pakketten zijn opgebouwd

Amerikaanse kandidaten kijken naar basis, bonus en soms equity. Een pakket dat in Brussel of Antwerpen ruim oogt, kan in Boston of Chicago bescheiden lijken. Belangrijker nog dan het bedrag is of het pakket past bij de verantwoordelijkheid die het bedrijf zegt te geven. Laat het aanbod vooraf toetsen aan Amerikaanse niveaus voor vergelijkbare rollen, voordat de vacature opengaat. Wees duidelijk over vesting, voorwaarden en de onzekerheid van toekomstige waarde. Lokale juridische en fiscale input voorkomt beloften die later niet houdbaar blijken.

Aan wie rapporteert de Amerikaanse leider?

Een titel als president of CEO van de Amerikaanse dochter zegt weinig als elke aanstelling of grotere uitgave eerst langs België moet. Sterke kandidaten vragen daar in het eerste gesprek al naar. Zij beoordelen niet alleen het salaris, maar ook of zij hun werk echt kunnen doen. Als de Verenigde Staten strategisch zijn, heeft de Amerikaanse leider iemand nodig die binnen een week kan beslissen, niet binnen een kwartaal. Leg op papier vast welke beslissingen lokaal blijven, welke naar het hoofdkantoor gaan, en wie daar de knoop doorhakt.

De rol van de CFO in het proces

De CFO hoort vroeg aan tafel te zitten, niet pas bij het bod. Vroeg genoeg om het mandaat, het budget en de beslisbevoegdheid te koppelen aan de businesscase van de Amerikaanse stap. Te laat, en finance erft een rol die financieel niet klopt. Een praktische toets: kan de CFO vandaag eerlijk uitleggen wat deze leider in jaar één mag beslissen, met welk budget, en met welke steun vanuit België? Zo niet, dan is het bedrijf nog niet klaar om sterke kandidaten serieus te benaderen.

Vier keuzes die de businesscase sturen

Deze vier keuzes bepalen of de Amerikaanse aanwerving financieel en operationeel klopt. Ze horen in dezelfde map als de overige investeringsbeslissingen voor de VS, niet in een apart HR-dossier.

Ten eerste de timing. Neem de Amerikaanse leider aan terwijl budget, partners en eerste hires nog beïnvloedbaar zijn. Iemand die alleen mag uitvoeren wat al vastligt, start met een achterstand.

Ten tweede de keuze tussen uitzenden of lokaal werven. Een Belgische collega kent product en cultuur. Een Amerikaanse leider kent klanten en arbeidsmarkt. Wat vaak werkt, is een duo: een lokale leider met mandaat, gesteund door een duidelijk aangewezen contact op het hoofdkantoor.

Ten derde beloning versus zeggenschap. Verhoog niet blind het salaris als het echte probleem ontbrekende bevoegdheid is. Kandidaten merken het verschil snel.

Ten vierde de rapportagelijn. Een korte lijn naar iemand met beslissingskracht vermindert stilte én micromanagement. Dat is goedkoper dan later een mislukte aanstelling terugdraaien.

Stel je, ter illustratie, een Belgisch industrieel of technologiebedrijf voor dat zijn eerste Amerikaanse kantoor voorbereidt. Mijn teams en ik zouden beginnen bij de investeringslogica, niet bij cv's. Welke mijlpaal moet deze leider in jaar één halen? Welke kosten en bevoegdheden horen daarbij? Met die duidelijkheid kun je het mandaat vroeg in de markt testen en kandidaten beoordelen op hoe zij met het Belgische hoofdkantoor zouden samenwerken. Dit is een methodevoorbeeld, geen verslag van een genoemd cliënt.

Belgische bedrijven zijn sterk in product en internationale ambitie. De Amerikaanse stap vraagt daarnaast om een aanwerving die de CFO net zo streng leest als een overname: helder mandaat, realistisch pakket, korte beslissingslijn. Wie dat vroeg regelt, vergroot de kans dat de investering meer wordt dan een dure les.

Olivier Safir is CEO van Pact & Partners, waar hij al 20 jaar wereldwijde executive searches leidt en buitenlandse bedrijven helpt leiders in de Verenigde Staten aan te werven.

6K

Volg ons op Linkedin en sluit je gratis aan bij de grootste Finance-community van België.

Rubrieken

Over FDmagazine

Externe links

Volg ons op socials

Published by

Nieuwe Media Groep logo