Vrouwen in de financiële wereld, de clichébingo

​De financiële wereld staat nog bekend als een mannenwereld. We gingen een (ontnuchterend) gesprek aan met een personeelsverantwoordelijke over dit onderwerp.

Aangekomen op de afspraak met de personeelsverantwoordelijke in kwestie maakt die al snel zijn punt. “Een gebrek aan vrouwen in onze sector?”, zucht hij. “De vrouwtjes zijn weer eens kwaad zeker? In ons bedrijf moet daar niet over geklaagd worden, onlangs organiseerden we nog een vrouwendag.” “U bedoelt dat seminarie over grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer”, vraag ik verbouwereerd. “Zwijg er mij over, wat een boel woke-gedoe”, zegt hij, duidelijk geïrriteerd.

Voorzichtig kaart ik aan dat hij toch niet kan ontkennen dat er bijzonder weinig vrouwen in het bedrijf, en bij uitbreiding de sector, werken. “Wat een onzin, als je goed kijkt op onze bedrijfsfoto zie je daar achteraan ergens een paar dames. Ze zijn ook goed vertegenwoordigd in de raad van bestuur”, gromt mijn gesprekspartner. Ik wijs erop dat geen enkele van de dames een hogere of leidinggevende functie heeft. De raad van bestuur haalt bovendien maar net het absolute wettelijke minimum. “Het is weer niet goed genoeg. Moeten de vrouwtjes niet enkel een job hebben, moeten ze nog de beste jobs hebben zeker? Wat als er door al dat politiek correcte gedoe een gekwalificeerde man de job niet krijgt? Dat zou de grootste discriminatie zijn die je kan bedenken”, zegt hij driftig.

Bingo!

Vervolgens ontsteekt hij in volle mansplaining in een weerwoord vol clichés. Hij benadrukt dat het gaat om de kwaliteiten van de kandidaat, niet het geslacht. “Zoals die dame die kwam solliciteren als econome, alsof vrouwen daar interesse in hebben. Wat zou die hier komen doen?” Als ik hem erop wijs dat de kandidate een jarenlange carrière heeft opgebouwd als hoofdeconome in gerenormeerde instellingen, wuift hij dat snel weg. “Dat zal allemaal wel, maar daarom moet ze toch niet de job van een capabele man inpikken.”

“Veel van die vrouwen haken eender hoe zelf snel af. Dat heb je niet met een man”, gromt hij. Ik werp tegen dat dit toch niet vreemd is aangezien vrouwen enorm in de minderheid zijn. “Ach dat is niet bewust, elke goede werknemer krijgt hier evenveel kansen. Vrouwen willen gewoon liever een rustige job en dan voor de kindjes zorgen. Ze nemen minder risico en hebben niet de toewijding voor een topjob.” Hij besluit dat het hiermee wel genoeg is geweest. “We hebben hier geen ‘old boys network’ dat de vrouwtjes buitensluit. Zeg dat maar tegen die hoofdredactrice van jou. Anders leg ik haar persoonlijk wel eens langzaam uit hoe het zit. Excuseer me nu, ik ga met de mannen golfen en nadien doen we onze nabespreking met whisky, sigaren en vertier.”

Het is maar humor

Voordat de zure reacties binnenstromen, hierbij een disclaimer. Voor dramatisch effect werden enkele zaken uitvergroot. U weet wel humor en ironie, soms moeilijk herkend in deze tijden. Toch komen veel van deze clichés nog vaak voor. Willen we een meer diverse financiële wereld? Dan is het tijd daar eindelijk van af te stappen. De uitvergrote clichés zijn grappig, de gevolgen ervan in de realiteit veel minder.

Column Thomas Laureys, Redacteur Vlaamse Federatie van Beleggers