Altijd de tweede bank, nooit de eerste

​Inge Ampe wilde eigenlijk weg uit de bankensector. Ze maakte een lijstje met vijf voorwaarden voor haar volgende stap en belandde uiteindelijk toch weer bij een bank. Maar BankB is dan ook geen gewone bank. Over bewuste keuzes, “middeleeuwse” bankierspraktijken en wat een zware ziekte doet met je perspectief als leider.

Toen Inge Ampe in januari 2024 aantrad als CEO van het vroegere CKV, moest ze zichzelf eerst inwerken in wat de bank nu precies deed. Die oefening leidde snel tot een ongemakkelijke conclusie: de naam CKV - Centrale Krediet Verlening - dekte de lading niet. Ze stapte naar Dominiek De Clerck, hoofdaandeelhouder, met het voorstel om de naam te veranderen. “Tot mijn verbazing was de naam niet zo emotioneel beladen als dat soms het geval is”, zegt Inge. De rebranding naar BankB volgde als logisch gevolg van een bredere strategische oefening. “Nu dekt onze naam perfect wat we doen: we zijn Belgisch, betrouwbaar en gewoon ook plan B. We zijn altijd de tweede bank van onze klanten, zonder de ambitie om ooit eerste bank te worden.” Die positionering klinkt bescheiden, maar is in werkelijkheid een scherp strategisch statement: BankB vult bewust de gaten die anderen laten vallen.

Dat Inge überhaupt opnieuw bij een bank zou belanden, had ze zelf niet voorspeld. Bij haar vorige werkgever nam ze deel aan het CEO-proces, maar dat werd ze niet. “Toen dat uiteindelijk niet doorging, nam ik een aantal maanden de tijd om bewust na te denken wat de volgende stap in mijn carrière zou zijn. Ik maakte een lijstje met vijf voorwaarden: een kleine organisatie, een familiale aandeelhouder die een langetermijnvisie mogelijk maakt, een bedrijfscultuur die ik kon onderschrijven, een groeibedrijf. En last but not least: ik wilde weg uit de banksector”, lacht Inge.

Toch is haar uiteindelijke keuze minder paradoxaal dan ze op het eerste gezicht lijkt. BankB is op veel vlakken geen klassieke bank. “We bankieren op een bijna middeleeuwse manier: kredieten aan de ene kant, spaar- en termijndeposito’s aan de andere kant. De meest eenvoudige manier van bankieren.” Geen zichtrekeningen of beleggingsfondsen dus. Maar dat betekent ook geen MiFID-compliance, geen discussies over meerwaardebelasting. Die strikte focus houdt de organisatie wendbaar en de kosten beheersbaar. “Het is inderdaad zo dat banken aan heel wat regelgeving moeten voldoen. Maar door onze focus moeten wij ons geen zorgen maken over een hele reeks verplichtingen waar universele banken wel mee te maken hebben.” Het zorgt voor een organisatie die snel genoeg kan groeien om de overheadkosten te dragen.

Franse hypotheken als niche

De meest opvallende specialisatie van BankB zit in de hypothecaire portefeuille: iets meer dan de helft van de uitstaande kredieten betreft panden in Frankrijk. Het bijzondere aan het model is dat de bank ook effectief hypotheek legt op het Franse eigendom. “Dat is iets wat klassieke Belgische banken voor retailklanten zelden doen. Het zijn complexe dossiers waarbij je met twee notarissen werkt en een netwerk van lokale makelaars nodig hebt”, legt Inge uit. “Maar onze klanten betalen graag de meerprijs wanneer ze weten dat ze hun gezinswoning in België niet moeten hypothekeren.”

“De meerprijs die we rekenen compenseert het operationele risico”, bevestigt Inge. “Maar het is niet zo dat onze portefeuille fundamenteel risicovoller is.”

Waar de gemiddelde Belgische bank een loan loss, het verlies dat een bank lijdt wanneer een krediet niet wordt terugbetaald, van elf à dertien basispunten noteert op het portefeuilletotaal, scoorde BankB vorig jaar amper zeven basispunten.

Granulaire prijszetting

Aan de passiefzijde kunnen Vlamingen bij makelaars terecht voor spaar- en termijndeposito’s. Daarnaast haalt de bank ook geld op via partner Raisin Bank, een Duits platform dat haar toegang geeft tot spaarders in Nederland, Duitsland, Frankrijk, Spanje en Italië. Die brede spreiding is niet alleen een kwestie van volume, maar ook van flexibiliteit. Vroeger werkte CKV met een beperkt aantal standaardproducten die voor iedereen golden. Vandaag kan BankB per markt en per moment beslissen welke producten ze aanbiedt en tegen welke condities. “Een pricingcomité beslist of we bijvoorbeeld korte of lange termijndeposito’s aanbieden. Of misschien geen, als het op dat moment niet rendabel is”, zegt Inge.

De makelaar als raadgever

Inge verwacht dat het belang van persoonlijk advies bij complexe hypotheekdossiers voorlopig niet zal afnemen, ook al zet de sector breed in op digitalisering en automatisering. “De aankoop van een woning is nog steeds een grote gebeurtenis in een mensenleven. Er is dan ook grote vraag naar fysiek contact op zo’n moment. Behalve voor de standaarddossiers - de welgestelde tweeverdieners die een eerste instapwoning kopen - zie ik dat proces nog niet snel geautomatiseerd worden.”

Inge schetst een tweedeling die zich in de sector aftekent: aan de top consolideren grootbanken en grote makelaarketens om de massa aan standaarddossiers efficiënt te verwerken, terwijl een uitgesproken niche van boutiquemakelaars verder professionaliseert en specialiseert in complexere profielen. “In Frankrijk loopt al veertig tot vijftig procent van de hypothecaire kredieten via een conseiller, een professionele raadgever die verder gaat dan louter bemiddeling. Dat is precies de richting die ik ook België zie opgaan, en de ruimte waarin wij en onze makelaarspartners opereren. De toekomst van het vak ligt niet in volume, maar in specialisatie.”

Mensen boven systemen

Het leiderschap van Inge is niet alleen gevormd door haar professionele keuzes. Enkele jaren geleden werd ze geconfronteerd met borstkanker, een periode van gedwongen rust die haar perspectief blijvend veranderde, los van de professionele pauze die later nog zou volgen. “Het zorgde voor afstand”, zegt ze. Die afstand heeft haar manier van leidinggeven wel degelijk beïnvloed. “Ik ben rustiger geworden en voel het als een morele verplichting dat uit te stralen. Systemen zijn belangrijk, maar menselijk kapitaal is onvervangbaar.”

Concreet uit zich dat in hoe ze omgaat met medewerkers die de organisatie verlaten. “Vroeger had ik het soms moeilijk als mensen het bedrijf verlieten. Nu zie ik het eerder als kinderen die het nest verlaten: dat ze uitvliegen geeft ook een gevoel van trots wanneer je ziet dat ze op hun poten terechtkomen.”

De vijf voorwaarden op Inge’s lijstje zijn ingelost, ook de laatste, al is ze dan toch in de banksector beland. Want wat BankB doet, lijkt misschien op klassiek bankieren, maar Inge ervaart het anders: een organisatie bouwen op helderheid, focus en menselijk kapitaal. De sector is bijzaak. Hoe je erin staat, is de essentie.