HRmagazine
20 november 2026
Zoeken
Nieuwsbrief
Word member

​Zorgtaken zetten loopbanen van vrouwen in financiële sector onder druk

Foto

Claire Godding, covoorzitster van Wo.Men in Finance ©Wo.Men in Finance

De Belgische financiële sector telt steeds meer vrouwen in leidinggevende functies. Toch vertonen de instroom en doorstroming van vrouwelijk talent minder gunstige signalen. Uit een bevraging van Wo.Men in Finance blijkt bovendien dat 68 procent van de vrouwelijke respondenten haar loopbaanambities heeft teruggeschroefd door zorgtaken. De resultaten vestigen de aandacht op de rol van werkorganisatie en bedrijfscultuur bij het behouden en laten doorgroeien van talent.

De vertegenwoordiging van vrouwen in het management van Belgische banken, verzekeraars en andere financiële instellingen blijft toenemen. Volgens cijfers uit het jaarverslag 2025-2026 van Wo.Men in Finance, waarover De Tijd bericht, steeg de Glass Ceiling Index in 2025 voor het zesde jaar op rij tot 68,2 procent. Dat is één procentpunt meer dan een jaar eerder.

De index vergelijkt het aandeel vrouwen in het hogere management met hun aanwezigheid in het totale personeelsbestand. Vooral in de directiecomités is vooruitgang zichtbaar. Vrouwen bezetten inmiddels 29,6 procent van de zetels, de grootste jaarlijkse stijging sinds de organisatie met haar metingen begon.

Toch verloopt de vooruitgang niet op alle niveaus even vlot. Terwijl vrouwen 52,8 procent van het personeelsbestand vertegenwoordigen, waren ze in 2025 goed voor 43,7 procent van de nieuwe aanwervingen. Hun aandeel bij vrijwillige vertrekkers steeg tot 46,5 procent. Ook bij nieuwe benoemingen in het midden- en hogere management daalde hun vertegenwoordiging.

Zorgtaken beïnvloeden loopbaankeuzes

Een afzonderlijk onderzoek van Wo.Men in Finance brengt een mogelijke hindernis voor de verdere doorstroming in kaart. Voor de Caregiving & Career Survey 2026 werden 1.615 professionals uit de Belgische financiële sector bevraagd over de combinatie van werk en zorgverantwoordelijkheden.

Van de vrouwelijke respondenten geeft 95 procent aan dat zorgtaken minstens één loopbaanbeslissing hebben beïnvloed. Bij mannen bedraagt dat aandeel 86 procent.

De gevolgen reiken verder dan een aanpassing van de arbeidsduur. Zo zegt 68 procent van de vrouwen haar loopbaanambities te hebben teruggeschroefd, tegenover 49 procent van de mannen. Daarnaast geeft 67 procent van de vrouwen aan minder zichtbaar te zijn geworden op het werk, bijvoorbeeld door minder te netwerken of minder vaak het woord te nemen.

Ook de verdeling van zorgtaken blijft ongelijk. Van de vrouwelijke respondenten beschouwt 54 procent zichzelf als de belangrijkste zorgverlener binnen het gezin. Bij mannen is dat 18 procent. Van de deeltijds werkende deelnemers is bovendien 85 procent vrouw.

Leiderschap vraagt voortdurende beschikbaarheid

De combinatie van zorgverantwoordelijkheden en leidinggevende functies blijkt bijzonder uitdagend. Negen op de tien respondenten vinden dat topfuncties nog altijd georganiseerd zijn rond lange werkdagen, reizen en voortdurende beschikbaarheid.

Daarnaast zegt 84 procent dat de combinatie van zorg en leiderschap de druk verhoogt om zich aan bestaande organisatienormen aan te passen.

Vooral vrouwelijke leidinggevenden ervaren die verwachtingen. Van de vrouwen in seniorfuncties zegt 66 procent hun zorgverantwoordelijkheden op het werk verborgen te houden. Bij mannen op hetzelfde niveau bedraagt dat aandeel 42 procent.

Ook de psychologische veiligheid speelt een rol. Slechts 38 procent van de vrouwelijke senior managers voelt zich voldoende veilig om kwetsbaarheid te tonen. De resultaten wijzen op een werkcultuur waarin openheid over zorgtaken niet altijd vanzelfsprekend is.

Mentale belasting weegt op het werk

Naast de praktische organisatie van zorg speelt ook de mentale belasting een rol. Van de vrouwelijke respondenten zegt 81 procent een aanzienlijke mentale belasting te ervaren door het plannen en coördineren van zorgtaken. Bij mannen is dat 66 procent.

Die druk werkt door tijdens de werkdag. Twee derde van de vrouwen, 67 procent, geeft aan dat de mentale belasting hun concentratie vermindert. Bij mannen bedraagt dat aandeel 54 procent.

Voor medewerkers die zowel voor kinderen als voor volwassen familieleden zorgen, is de impact nog groter. Van deze zogenoemde sandwichgeneratie heeft 74 procent de loopbaanambities naar beneden bijgesteld, tegenover 64 procent van de respondenten die uitsluitend voor kinderen zorgen.

Ook deeltijds werken biedt niet altijd de verwachte verlichting. Van de vrouwen die vier vijfde of negen tiende werken, heeft 77 procent haar ambities teruggeschroefd. Bij voltijds werkende vrouwen is dat 61 procent.

Bovendien zegt slechts twee op de tien vrouwen met een arbeidsregeling van vier vijfde of negen tiende dat hun werkbelasting evenredig is verminderd.

Ondersteuning verschilt tussen teams

Hoewel financiële instellingen maatregelen aanbieden om werk en zorg te combineren, blijkt de toepassing ervan niet altijd consequent.

Zo zegt 52 procent van de vrouwen dat de toegang tot ondersteuning sterk afhangt van de leidinggevende. Meer dan de helft merkt dat vergelijkbare zorgsituaties niet overal op dezelfde manier worden behandeld.

Tegelijk geeft 86 procent van de vrouwen aan dat hun leidinggevende rekening houdt met hun persoonlijke situatie. Slechts 58 procent vindt echter dat die leidinggevende zelf een realistisch evenwicht tussen werk en privéleven toont.

Ook mannen ondervinden de gevolgen van bestaande verwachtingen. Van de mannen die de belangrijkste zorgverlener zijn, zegt 57 procent dat ze vermijden om ondersteuning te vragen uit vrees voor hun reputatie. Bij andere mannen bedraagt dat aandeel 31 procent.

De resultaten tonen dat individuele bereidheid om medewerkers te ondersteunen niet noodzakelijk samengaat met een organisatiecultuur waarin zorgtaken openlijk besproken kunnen worden.

Bedrijfscultuur beïnvloedt personeelsbehoud

De combinatie van zorgverantwoordelijkheden en professionele verwachtingen kan ook gevolgen hebben voor het behoud van talent.

Een kwart van de vrouwelijke respondenten heeft overwogen de huidige werkgever te verlaten, tegenover 17 procent van de mannen. Daarnaast heeft 19 procent van de vrouwen overwogen de financiële sector volledig te verlaten. Bij mannen bedraagt dat aandeel 13 procent.

Volgens de analyse van Wo.Men in Finance hangen vooral de organisatiecultuur en de inrichting van het werk samen met de intentie om te vertrekken. De druk om zich aan bestaande normen aan te passen, structurele belemmeringen en een hoge mentale belasting spelen daarbij een belangrijke rol.

De bevraging toont niet aan dat zorgtaken rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor de recente vertraging in de doorstroming van vrouwen. Ze maakt wel duidelijk welke obstakels medewerkers ervaren en hoe die hun loopbaankeuzes beïnvloeden.

Van flexibiliteit naar structurele verandering

Wo.Men in Finance werd in 2019 opgericht nadat banken, verzekeraars en andere financiële instellingen een charter ondertekenden om genderdiversiteit en gelijke kansen te bevorderen. De aangesloten instellingen engageren zich onder meer om glazen plafonds in kaart te brengen, doelstellingen voor genderdiversiteit vast te leggen en de doorstroming van vrouwen naar leidinggevende functies te ondersteunen.

De organisatie benadrukt dat verdere vooruitgang niet uitsluitend afhangt van individuele ondersteuning of bijkomende verlofstelsels. Ook de manier waarop werkgevers functies organiseren, prestaties beoordelen en promotiekansen toekennen, verdient aandacht.

Een eerste prioriteit is ervoor zorgen dat deeltijds en flexibel werken geen negatieve gevolgen heeft voor de loopbaan. Daarvoor moet de werkbelasting daadwerkelijk worden aangepast aan de beschikbare arbeidstijd.

Daarnaast pleit Wo.Men in Finance voor meer erkenning van de mentale belasting van zorgtaken en voor ondersteuning van medewerkers die voor kinderen, partners of oudere familieleden zorgen.

Ook leidinggevenden hebben een voorbeeldfunctie. Wanneer managers en directieleden open zijn over hun eigen zorgverantwoordelijkheden, kan dat helpen om bestaande verwachtingen rond beschikbaarheid te veranderen. De organisatie zet daarnaast in op initiatieven rond inclusief leiderschap, psychologische veiligheid en het herkennen van vooroordelen.

De stijgende vertegenwoordiging van vrouwen in het hogere management toont dat de financiële sector vooruitgang boekt. Maar de minder gunstige cijfers over aanwervingen en doorstroming maken duidelijk dat die evolutie niet vanzelfsprekend is.

Voor financiële instellingen ligt de uitdaging daarom niet alleen bij het aantrekken en benoemen van vrouwelijk talent. Minstens even belangrijk is een werkorganisatie waarin medewerkers met zorgverantwoordelijkheden dezelfde kansen behouden om zich te ontwikkelen en door te groeien.

De cijfers over genderdiversiteit komen uit de berichtgeving van De Tijd over het jaarverslag 2025-2026 van Wo.Men in Finance. De resultaten over zorgtaken zijn afkomstig uit de afzonderlijke Caregiving & Career Survey 2026, een bevraging bij 1.615 zelfgeselecteerde respondenten. Die resultaten zijn niet zonder meer representatief voor de volledige sector.

6K

Volg ons op Linkedin en sluit je gratis aan bij de grootste Finance-community van België.

Rubrieken

Over FDmagazine

Externe links

Volg ons op socials

Published by

Nieuwe Media Groep logo