CFO aan het stuur

What’s Cooking wint Belgische duurzaamheidsprijs en toont aan dat duurzaamheid en concurrentievoordeel hand in hand gaan. CFO Yves Regniers benadrukt dat het financiële team de duurzame data beheert en benadrukt het belang van een strategische aanpak voor toekomstgerichte duurzame praktijken.

What’s Cooking rijfde de Belgian Award for Sustainability Reports binnen in de categorie beursgenoteerde bedrijven.

"Dat was voor ons een verrassing, aangezien we rapporteerden over een turbulent jaar, terwijl we tegelijkertijd bezig waren met het afstoten van een grote afdeling en enkele nieuwe acquisities. We waren ook nog niet zo lang bezig met duurzaamheidsrapporten,” zegt CFO Yves Regniers."

Competitief voordeel

Yves Regniers erkent dat het bedrijf (toen nog Ter Beke) begon met duurzaamheidsrapportage vanuit de verplichting van de regelgevers. “Maar al snel zagen we in dat we hier ook een competitief voordeel mee konden behalen. What’s Cooking is een van de enige beursgenoteerde voedingsbedrijven in de Benelux. We moeten daarom al sneller rapporteren volgens de CSRD-regels dan de concurrentie. Dat konden we ook gebruiken om ons als duurzame organisatie in de markt te zetten. De naamsverandering en de strategische ingrepen rond acquisities en het afstoten van activiteiten pasten ook in die redenering.” Naast dat alles is er natuurlijk een persoonlijk geloof in een meer duurzame toekomst en het feit dat What’s Cooking daar een rol in kan spelen.

Het bedrijf heeft deze strategische bijsturing doorgevoerd op het hoogste niveau en verwacht nu dat de hele organisatie samenwerkt om de duurzaamheidsdoelstellingen te behalen. “Elke ingenieur, inkoper, productontwikkelaar, productiemedewerker… kan zijn steentje bijdragen,” zegt Yves Regniers.

Toch is het de financiële afdeling - samen met de duurzaamheidsmanager - die in de driver’s seat zit voor de duurzaamheidsrapportering. “Ik beschouw de financiële afdeling als de interne dienstverlener op dat vlak. Van nature zijn we het gewend om de data van de hele organisatie te beheren. Nu nemen we daar de sustainability data bij. De duurzaamheidsmanager maakt ook deel uit van de financiële afdeling en rapporteert rechtstreeks aan mij. Die moet net als de financiële collega’s samenwerken met elke operationele afdeling in de organisatie.”

“Deze aanpak biedt nog een bijkomend voordeel: het zijn de financiële mensen die de data verzamelen. Dat is een expliciete opdracht voor onze controllers. Op die manier vermijden we dat we operationele managers moeten inschakelen. Nu hebben we een eenvormige gecentraliseerde manier om de data te capteren, zodat we ook vergelijkbare resultaten kunnen opbouwen,” zegt Yves Regniers.

Materialiteitsanalyse

What’s Cooking heeft intussen zijn derde materialiteitsanalyse achter de rug. Daarbij heeft het ondervragingen georganiseerd bij medewerkers, klanten, leveranciers, bedrijfsfederaties. Het keek ook naar het voorbeeld van buitenlandse sectorgenoten. De eerste twee jaar werd dat onderzoek uitgevoerd op basis van de eigen inzichten. De laatste materialiteitsanalyse verliep volgens de regels van de toen pas gepubliceerde regels van de CSRD. “We hebben telkens bijgeleerd en ons aangepast. Dat zal in de toekomst ook zo zijn. Ik verwacht wel dat er wat meer rust en stabiliteit komt op het vlak van de regels zelf. De dynamieken zullen meer in de eigen organisatie te vinden zijn.”

Voor Yves Regniers is het vertrekpunt van de CSRD-verplichting heel goed: meer transparantie en een betere vergelijkbaarheid tussen de resultaten van verschillende bedrijven. “Op het financiële vlak is dat volledig gerealiseerd door de invoering van IFRS. Ik verwacht dat we ook in die richting zullen evolueren, maar zonder ooit hetzelfde niveau van transparantie te verkrijgen als de financiële rapportering. De operationele verschillen zijn daarvoor te groot. Zo kun je ons waterverbruik niet vergelijken met concurrenten. Wij maken heel wat basiscomponenten zelf, zoals pasta. Daar komt heel wat water aan te pas. Als een concurrent zijn pasta aankoopt, dan maakt dat een groot verschil.”

Intensiteit in een matrix

De vergelijkbaarheid is dan wel niet erg groot, toch is het heel nuttige data. What’s Cooking is nu in staat om aan de hand van een intensiteitsmatrix op te volgen in welke processen veel CO2 vrijkomt of welke afdeling veel water verbruiken. Het kan ook alternatieven onderzoeken om de duurzaamheid daarvan dan op te krikken. “Daarbij is duurzamer niet altijd duurder. Het is perfect mogelijk dat de kosten uiteindelijk dalen,” zegt Yves Regniers.

De basis voor die vergelijking is het bestaande ERP-systeem van het bedrijf. What’s Cooking gebruikt de costingmodule om een berekening te maken in euro’s én in tonnen CO2. “We hebben nu voor alles wat we aankopen aan ingrediënten niet alleen de gegevens voor de kosten, maar ook van hun duurzaamheid. Dat is precies dezelfde IT-functionaliteit die we op een andere manier inzetten. Dit is van cruciaal belang in de rapportering over de CO2-uitstoot in Scope 3 – de hele keten met leveranciers en klanten.” zegt Yves Regniers.

Zo kijkt What’s Cooking daarbij ook naar de CO2-uitstoot bij de eindconsument. “En daar zien we nog voortdurend evoluties bij het opwarmen van kant-en-klare maaltijden. In Zuid-Europa nemen mensen steeds minder een oven in hun keuken en warmen ze op in de microgolfoven. Er is een verschil in energieverbruik en uitstoot tussen een klassieke oven en een microgolfoven. Dat kunnen we allemaal berekenen,” zegt Yves Regniers.

Bureaucratie & audit

Bij de opmaak van het laatste duurzaamheidsrapport heeft What’s Cooking grote inspanningen geleverd om zo goed mogelijk te voldoen aan de CSRD-vereisten. Die zijn pas echt noodzakelijk in het volgende rapport. Het bedrijf is ervan overtuigd dat het nu klaar is voor de verplichtingen en kijkt vol vertrouwen uit naar de audit van de resultaten. “Tijdens het proces zie je toch regelmatig dat de verplichtingen erg gericht zijn op compliance en dat brengt veel gedetailleerde administratie met zich mee. Dat leidt niet altijd tot een verbetering in de feiten. "Ik vind dat de regelgever vaak heeft overgedreven met de verplichtingen en hoop dat er in de toekomst vereenvoudiging komt", zegt Yves Regniers.

Tips & Tricks: Strategie, governance, systeem

1. Voor What’s Cooking is duurzaamheid een onderdeel van de strategie en geen laagje compliance bovenop de operationele werking. De strategie geeft aan waar het bedrijf naartoe gaat.
2. What’s Cooking heeft een duurzaamheidscomité geïnstalleerd in de Raad van Bestuur. De voorzitter van dat comité is ook de voorzitter van de raad. Daarmee geeft het bedrijf het signaal dat duurzaamheid een topprioriteit is voor de organisatie. Ook de agenda van het uitvoerend comité met de belangrijkste managers is veelzeggend. Elke vergadering begint met veiligheid, voedselveiligheid én duurzaamheid.
3. Het bedrijf besloot snel om een apart systeem (Tennaxia) te implementeren om de duurzaamheidsdata te verzamelen en de KPI’s op te volgen. Dankzij een reeks dashboards gaat er ook een rapport terug naar de verantwoordelijken van de operationele afdelingen die rechtstreeks betrokken zijn bij die parameters. Dat is de manier om de duurzaamheidsaanpak ook te doen leven doorheen de hele organisatie.