China is nu al groter dan Amerika

​De kritische lezer zal zich wellicht verbazen over deze titel en verwijzen naar statistieken over het Bruto Binnenlands Product, die aantonen dat Amerika de grootste is. En gelijk hebben ze. Alleen, wanneer we deze statistieken corrigeren met koopkracht levert dan een ander plaatje op.

De klassieke benadering

In de klassieke benadering bekijkt met het Bruto Binnenlands Product: dat bedraagt 123 biljoen dollar (cijfers IMF, 2026). Het leeuwenaandeel gaat naar Amerika met 32 biljoen, goed voor 26% van de wereld. Op de tweede plaats komt de Europese Unie (jawel!) met 22,5 biljoen gevolgd door China met 20,6 biljoen.

De koopkrachtbenadering

Echter, opdat wij geen appelen met peren willen vergelijken, moeten we eigenlijk de nominale cijfers corrigeren met de koopkrachtindex. Immers met hetzelfde loon in Londen, heb je minder koopkracht dat met hetzelfde loon pakweg in Sofia. En dat heeft niets te maken met de omzetting van sterling naar euro, maar wel met het prijsniveau in deze twee hoofdsteden.

Om de welvaart te vergelijken dienen we dus een koopkrachtcorrectie in te voeren. De koopkrachtpariteitswisselkoers (of conversiekoers) tussen twee landen is de koers waartegen de valuta van het ene land moet worden omgezet in die van een tweede land om ervoor te zorgen dat een bepaalde hoeveelheid valuta van het eerste land dezelfde hoeveelheid goederen en diensten in het tweede land kan kopen als in het eerste. Deze impliciete koopkrachtpariteitswisselkoers wordt weergegeven als nationale valuta per actuele internationale dollar. De bovenstaande cijfers moeten dus worden gecorrigeerd met de impliciete koopkrachtindex. De basis daarbij is de Verenigde Staten (index = 1) en van daaruit wordt de impliciete index bepaald. Voor China is dat 3,37, terwijl de nominale koers van de Yuan 7 is ten opzichte van de dollar. Voor België bijvoorbeeld is dat 0,71, tegenover een dollarkoers van 0,85. Voor Frankrijk, met eenzelfde dollarkoers vanzelfsprekend, maar waar de producten zoals we weten wat goedkoper zijn dan in België, is dat 0,66.

Het koopkracht-gecorrigeerde Bruto Binnenlands Product bedraagt voor Amerika 31 biljoen, voor China 43 biljoen. China is dus vanuit die benadering bijna 40% groter dan de Verenigde Staten. Het respectievelijke cijfer voor de Europese Unie is 30 biljoen. Europa is dus even groot als Amerika.

De productiebenadering

Voor de nog niet overtuigde lezer, kunnen we deze cijfers ook begrijpen vanuit het productiestandpunt. Van alle geproduceerde goederen in de wereld, komt 36% van China, en 12 %, of een derde, van de Verenigde Staten. En nee, het gaat niet alleen over minderwaardige, laag-kwalitatieve producten. Immers, uitgedrukt in toegevoegde waarde komt 29% van de wereld toegevoegde waarde van China, tegenover 16% van de Verenigde Staten. Dus ook in toegevoegde waarde blijft China 80% groter dan de Verenigde Staten.

Nood aan een LT-visie

Make America the greatest again (not greater) zou de slogan van Donald Trump moeten zijn. Maar realistisch is het geenszins. Verdere innovatie zal er voor zorgen dat China ook uitgedrukt in toegevoegde waarde 36% van de wereld gaat betekenen binnen een paar jaar. De politiek van Xi Jiping is immers duidelijk: China moet gaan naar hoogkwalitatieve producten. China is de nummer één in electrische auto’s, zonnepanelen, batterijen en noem maar op. Ter illustratie: BYD verkocht 2,3 miljoen electrische auto’s in 2025 en is daarmee groter dan Tesla. Eind 2026 zullen 300 000 van die auto’s gebouwd worden in Hongarije. 77% van de batterijen ter wereld worden geproduceerd door Chineze bedrijven. CATL, één bedrijf, dat ook een gigafactory bouwt in Duitsland, is verantwoordelijk voor 33% van de wereldproductie van batterijen, anders gezegd tien keer groter dan alle Europese bedrijven samen.

‘If you can’t beat them, join them’. Ik pleit dan ook voor een samenwerking met China in plaats van hen te proberen te overtroeven. Offensieve maatregelen zijn slechts uitstel van executie. Lukt toch niet. Joint ventures opzetten tussen Europese en Chinese bedrijven en Chinese bedrijven overhalen te investeren in Europa lijkt mij zinvoller dan onze energie te steken in 'beating them'. Maar om dat te doen hebben we één ding dringend nodig, iets wat China heeft, en wij niet: een lange termijn visie.